नियतीचे क्रूर घाव झेलूनही उभी ‘माऊली’; ८१ वर्षांच्या आजींच्या अचाट संघर्षाला संवेदनशील तरुणांची भक्कम साथ!
घरातील ४ कर्ते पुरुष गमावले, तरीही सुना-नातवंडांसाठी राबतेय ८१ वर्षांची आजी.
जळगाव: ‘दुःख पचवून जे पुन्हा उभे राहतात, तेच खऱ्या अर्थाने जगतात…’ याचा प्रत्यय जळगावच्या गणेश कॉलनी परिसरात आल्यावर येतो. वयाच्या ८१ व्या वर्षी जिथे शरीराला आरामाची गरज असते, तिथे सुशीलाबाई शिंपी नावाची एक माऊली आपल्या पत्र्याच्या टपरीवर आजही संसाराचा गाडा हाकत आहे. नियतीने एकामागोमाग एक घरातील चार कर्ते पुरुष हिरावून नेले, तरीही न डगमगता ही आजी आपल्या सुना आणि नातवंडांसाठी हिमालयीन जिद्दीने उभी आहे. त्यांच्या याच संघर्षाला आता समाजातील दानशूर हातांनी माणुसकीचा आधार दिला आहे.
नियतीचा क्रूर खेळ आणि आजींची जिद्द
सुशीलाबाई शिंपी (वय ८१) यांचे आयुष्य म्हणजे संकटांची मालिकाच. हंसत्या-खेळत्या घरात नियतीने असा घाला घातला की, एकापाठोपाठ एक घरातील चारही कमावत्या पुरुषांचे निधन झाले. साधारण माणूस अशा आघाताने कोलमडून पडला असता. पण, सुशीलाबाई खचल्या नाहीत. आपल्या मागे असलेल्या सुना आणि लहान नातवंडांच्या भविष्याचा विचार करून त्यांनी डोळ्यातील अश्रू पुसले आणि पोटाची खळगी भरण्यासाठी पुन्हा कंबर कसली. गणेश कॉलनीतील एका छोट्या पत्र्याच्या टपरीवर त्या आजही ऊन-पावसाची तमा न बाळगता काम करतात.
शब्दांपेक्षा कृतीचा आधार मोठा
आजींच्या या संघर्षाची कहाणी जळगावमधील काही संवेदनशील तरुणांना समजली. केवळ हळहळ व्यक्त करून किंवा सहानुभूतीचे शब्द बोलून त्यांचे दुःख कमी होणार नाही, हे ओळखून प्रताप पाटील, धनराज कासट, विनीत आहुजा आणि रोहित आहुजा या मित्रांनी प्रत्यक्ष मदतीचा विडा उचलला. त्यांनी थेट आजींची टपरी गाठली आणि तिथे चाललेली त्यांची धडपड पाहून त्यांचे मन हेलावून गेले.
’आम्ही आहोत तुमच्या पाठीशी’
या चौघांनी मिळून केवळ आर्थिक मदतच केली नाही, तर त्या कुटुंबाला मायेचा आधारही दिला. त्यांनी खालीलप्रमाणे भरीव मदत सुपूर्द केली:
महिनाभराचा किराणा: कुटुंबाला महिनाभर पुरेल इतका संपूर्ण किराणा माल आजींच्या स्वाधीन केला.
वैद्यकीय जबाबदारी: आजींच्या सुनेच्या आणि नातवंडांच्या आजारपणाचा, औषधोपचाराचा आणि दवाखान्याचा संपूर्ण खर्च उचलण्याची जबाबदारी या तरुणांनी वैयक्तिकरीत्या स्वीकारली आहे.
मासिक निवृत्तीवेतन: आजींना त्यांच्या या उतारवयात थोडा हातभार लागावा, यासाठी दरमहा ठराविक आर्थिक मदत (Pension स्वरूपात) देण्याचा शब्दही त्यांनी दिला आहे.
या उपक्रमामुळे एका कष्टकरी माऊलीच्या चेहऱ्यावर समाधानाचे हास्य फुलले आहे. “आजच्या काळात माणुसकी शिल्लक आहे,” अशी भावना यावेळी उपस्थित नागरिकांनी व्यक्त केली. प्रताप पाटील व त्यांच्या सहकाऱ्यांनी उचललेले हे पाऊल समाजासाठी नक्कीच दिशादर्शक आहे.
