कुर्डूवाडी रेल्वे स्थानकावर माणुसकीचा महापूर! पोटच्या पोराने नाकारलेल्या मुंबईच्या ‘त्या’ अनाथ आजीसाठी जळगाव ग्रामीणचा वाघ बनला देवमाणूस!

जळगाव  (विशेष प्रतिनिधी): “राजनितीच्या पलिकडे जाऊन जेव्हा समाजनीती आणि माणुसकी जपिली जाते, तेव्हाच लोकनेते जनतेच्या हृदयावर राज्य करतात.” याचाच प्रत्यय नुकताच कुर्डूवाडी रेल्वे स्थानकावर आला. राज्याचे पाणीपुरवठा व स्वच्छता मंत्री ना. गुलाबरावजी पाटील यांच्या प्रेरणेने आणि मार्गदर्शनाने जळगाव ग्रामीण मतदारसंघातील भाविकांसाठी विनामूल्य ‘पंढरपूर दर्शन विशेष वारी’ काढण्यात आली होती. विठ्ठल चरणी लीन होऊन सुखाचा प्रसादाने न्हाऊन निघालेले वारकरी आणि कार्यकर्ते जळगावकडे परतत होते. मात्र, विठ्ठलाचे खरे रूप पंढरपुरात नाही, तर परतीच्या प्रवासात कुर्डूवाडी रेल्वे स्थानकावर प्रतापराव पाटील यांच्या रूपाने अवतरले!

रात्रीच्या कडाक्याच्या थंडीत, एका रेल्वे प्लॅटफॉर्मवर कोसळलेल्या गरिबी आणि लाचारीच्या अंधारात जेव्हा एका परक्या आणि अनाथ आजीला जळगावच्या या ढाण्या वाघाने पोटच्या मुलापेक्षा जास्त मायेचा आधार दिला, तेव्हा उपस्थित शेकडो वारकऱ्यांचे डोळे आनंदाश्रूंनी ओले झाले.

थंडीने थरथरणारे शरीर अन् काळजाला पाझर फोडणारी प्रतापभाऊंची नजर!

कुर्डूवाडी रेल्वे स्थानकावर प्रवाशांची लगबग सुरू होती. रात्रीची गार हवा अंगावर काटा आणत होती. अशातच स्थानकावरील एका अंधाऱ्या कोपऱ्यात, केवळ एका फाटक्या कपड्यात, थंडीने गारठून थरथर कुडकुडणारी एक म्हातारी आजी प्रतापराव पाटील यांच्या तीक्ष्ण नजरेत पडली.

हजारो लोक त्या आजीच्या बाजूने जात होते, मात्र कोणालाही तिची दया आली नाही. पण ज्यांच्या रक्तातच गरिबांविषयी कळवळा आणि जनसेवेचे बाळकडू आहे, ते प्रतापभाऊ तिथे शांत कसे बसणार? त्यांनी तात्काळ आपला ताफा थांबवला आणि स्वतः त्या कुडकुडणाऱ्या आजीच्या दिशेने धाव घेतली.

स्वतःच्या हाताने पांघरली शाल, अन्न-पाण्याची केली तात्काळ व्यवस्था!

प्रतापभाऊंनी कसलाही राजशिष्टाचार न बाळगता थेट त्या वृद्ध आजीसमोर गुडघे टेकले आणि अत्यंत प्रेमाने विचारपूस केली. केवळ सहानुभूती न दाखवता त्यांनी खालील तात्काळ मदत केली:

मायेची उबदार शाल: स्वतःच्या हाताने त्या आजीच्या अंगावर उबदार शाल पांघरून तिची थंडी पळवून लावली.

अन्न आणि फळांची सेवा: आजी भुकेने व्याकुळ होत्या. प्रतापभाऊंनी तात्काळ गरम जेवणाची थाळी, पाण्याची बाटली, ताजी फळे आणि फराळाचे पदार्थ तिथे मागवले.

पोटच्या मुलाची माया: स्वतः उभे राहून आजीला जेवण आणि फळे खाऊ घातली, पाणी पाजले. एखाद्या मुलाने आपल्या आईची सेवा करावी, तसाच हा अलौकिक प्रसंग तिथे उपस्थित सर्वांनी अनुभवला.

“हजारो मंदिरांचे कळस उभारण्यापेक्षा,एका अनाथ आणि दुःखी जिवाच्या डोळ्यातील अश्रू पुसणे हाच जगातील सर्वात मोठा धर्म आहे!”

“पोटच्या मुलाने घर सोडले, पण परक्या मुलाने वाचवले!” – आजीने फोडला टाहो

प्रतापभाऊंनी जेव्हा अत्यंत आपुलकीने विचारपूस केली, तेव्हा त्या आजीने आपली व्यथा सांगताना टाहो फोडला. ती आजी मूळची मुंबईची होती. मोठ्या आशेने तिने मुलाला वाढवले, सुनेला घरात आणले. पण त्याच पोटच्या मुलाने आणि सुनेने म्हातारपणात या माऊलीचा सांभाळ करण्यास साफ नकार दिला आणि तिला घराबाहेर हाकलून दिले.

हताश होऊन देवाच्या भरवशावर फिरत असलेल्या या माऊलीला कुर्डूवाडी स्थानकावर जळगाव ग्रामीणचा सुपुत्र प्रतापराव पाटील यांच्या रूपाने प्रत्यक्ष देवदूतच भेटला. आजीने डोळ्यातून अश्रू ढाळत, थरथरत्या हाताने प्रतापभाऊंच्या डोक्यावर हात ठेवून, “माझ्या पोटच्या पोराने मला लाथाडले बाळा, पण आज तू धावून आलास… विठ्ठलानेच तुला माझ्यासाठी पाठवले!” अशा शब्दांत आशिर्वाद दिले.

वाघाचा बछडा वाघच असणार! मंत्री गुलाबराव पाटील यांच्या संस्कारांची शिदोरी

जळगाव ग्रामीणचे नेतृत्व करणारे राज्याचे लोकप्रिय मंत्री ना. गुलाबरावजी पाटील यांनी नेहमीच गरिबांच्या आणि शोषितांच्या पाठीशी उभे राहण्याचे राजकारण केले आहे. आज त्यांचेच सुपुत्र प्रतापराव पाटील वडिलांच्याच पाऊलावर पाऊल ठेवून समाजकारणाचा हा वारसा अधिक उजळ करत आहेत. वडिलांचे संस्कार आणि प्रतापभाऊंची स्वतःची संवेदनशीलता यामुळे आज संपूर्ण मतदारसंघात त्यांच्याविषयी प्रचंड आदर निर्माण झाला आहे.

कार्यकर्त्यांचा सार्थ अभिमान: “प्रतापभाऊ फक्त आमचेच नाहीत, तर ते प्रत्येक दीनाचे नाथ आहेत!”

या प्रसंगानंतर जळगाव ग्रामीण मतदारसंघातील कार्यकर्त्यांमध्ये आणि जनतेमध्ये प्रतापराव पाटील यांच्याबद्दल प्रचंड अभिमानाची लाट उसळली आहे. कार्यकर्त्यांचे स्पष्ट मत आहे की:

“प्रतापभाऊ हे केवळ निवडणूक किंवा मतांच्या राजकारणासाठी काम करत नाहीत. संकट कोणावरही असो, माणूस ओळखीचा असो वा नसो, मतदारसंघातील असो वा महाराष्ट्रातील कोणत्याही कोपऱ्यातील… मदतीसाठी सर्वात आधी धावून जाणारे नाव म्हणजे ‘प्रतापराव पाटील’!”

आज या घटनेने हे सिद्ध केले आहे की, राजकारणाच्या पलीकडे जाऊन माणुसकीचा धर्म जपणारे नेतृत्व जळगाव ग्रामीणला लाभले आहे. ओळख नसतानाही त्या म्हाताऱ्या आजीच्या अंधारमय आयुष्यात मायेचा दिवा लावणारे प्रतापभाऊ हेच खऱ्या अर्थाने लोकमान्य नेते आहेत!